1 Temmuz 2008

Ayak Uçlarımdan Beynime Gökyüzünden Yere

Bu soğukluk! Ayaklarımın en ucundan beynime dek tırmanan… Soğuk ile bir bütün olabileceğimi akıl eder miydim hiç? Bir tek o bedenime ebedi suretle yerleşecek ve sonsuzluk benim ve soğuğun olacak.
Yavaş yavaş bedenimi ele geçiriyor bu soğukluk. Şimdiden onu sahiplendim bile. Ama dur biraz belki de o beni sahiplenmiştir, bir daha terk etmemek üzere…
Ne gariptir ki şu vücut karmaşasını bir hal terk ederken diğer bir hal ruhu olmayan karmaşıklığını yitirmiş basit yapıya sahip çıkıyor. Katılık ve soğukluk yerleşince vücuda o basit yapı değer bile kazanıyor. Sonra düşünüyorsun yerli yersiz, bize ait olmayan bir beden ve içinde o yabancılığın acısıyla kıvranan bir ruh… Bu acı bile ruhun bedeni terk etmesini mazur kılıyor. Peki soğukluğun o terk edilmiş harabeyi sahiplenmesine ne demeli? Üstelik yaşayan her şey o bedenden kaçarken! Evet, yaşayan her şey! Ay, yıldızlar, gökyüzü… Her biri bizden kaçıyor. Hiçbiri bu sefil bedeni kucaklamak istemiyor. Hatta bu sefilliği, ulaşılmazlığın verdiği zevkle seyredebilmek için tüm alaycılıklarıyla daima tepemizdeler. Onları canlı kılan da bu zaten. Hep alay eder gibiler. Yeryüzünde dolanırken bir bakarsın ki kocaman olmuşlar,’evet’ dersin yaklaşıyorum, gittikçe daha büyüyor gibidirler ancak onlar yine aynı alaycılıkla aslında hep aynı yerdedirler ve hiç de büyümemişlerdir. Onların etrafında zihninle dolanan sensindir. Bu halüsinasyonu sana ruhun mu yoksa bedenin mi yaşatır bilemezsin. Ruh-beden mengenesinin arasında sıkışmışsındır.
Haline ağlarsın, hangisinin ağladığını zorlukla seçersin!
Ben hep ruhumun ağladığını düşünürdüm ya sonra bedenimin soğukluğunu hissedince asıl ağlayanın bedenim olduğuna karar verdim. Ruhumu hırpaladıkça ruhum değil bedenim gözyaşı dökmüş aslında. Bedenim o kadar savunmasız ve çıplakmış ki hatta canlı bile değilmiş. Ona can veren şeyi içinde barındırmak zorundaymış sadece.
Beden kendi cansızlığını başka cansızları da canlı yaparak yok ediyormuş meğer! Kendine eş arıyormuş, sonsuzluk arıyormuş! Ve sonsuzluk tüm soğukluğuyla onu kucaklamış nihayetinde!

3 EYLÜL 2007
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...